Etiket arşivi

    Ya sen-ey gelenek tohumunun narçiçeği / İki bin yıllık çınar yellerinde / Spartaküs’ten bugüne insan sellerinde / Gelmedin daha dile-gelmedin / Dilini kopardılar da söylemedin /  Durdun durdun da / Ey direncin doruklardaki bayrağı / En büyük destanı bir tekmeyle söyledin. (…) Varsın dilin koparılmış olsun artık / Alnın ezilmiş ve ellerin kesilmiş olsun / Yağıyor ki şimdi …

  Yekpare mermer dediler adınıza / Ki koca bir tarihti sözleriniz / Der ki şimdi her okunuşunda / Dikileceğiz karşısına bu gecenin / Dağlarla-ormanlarla dikileceğiz / Ve asla çekilmeyeceğiz / Sularla birlikte aşıp çağları / Güneşle birlikte yükseleceğiz / Öyle yalansız-öyle içten / Bitinceye dek yürüyeceğiz / hiçbir zaman bitmeyeceğiz… Adnan Yücel     Şaban Budak, yoksul bir ailenin çocuğu olarak …

REMZİ BASALAK, İbrahim Kaypakkaya ve Mehmet Fatih Öktülmüş’ten sonra işkencede direnişin simgesi oldu. Masaya inen tekmesiyle, 12 Eylül döneminden kalan “teşhir masası” mizansenine son verdi, tarihe iz bıraktı. Ve Türkiye devrimci hareketinin sahiplendiği bir değer haline geldi. Remzi’nin direnişi “bilmiyorum” “tanımıyorum”la sınırlı olmayan, işkencehaneyi işkencecilere dar eden, meydan okuyan bir direniştir. Sadece direnişiyle değil, yeraltı savaşında ustalığı, bilinçli-gönüllü disiplini, insan …